مدرسه احکام
حکم حضور در مجالس که در آن گناه هان کبیره یا صغیره انجام می گردد چیست؟ اگر شرکت در چنین مجالس را ضرورت شرعی یا عرفی ایجاب کند تکلیف چیست؟
جائز نیست مگر برای امر به معروف و نهی از منکر.
آیا تنبیه بدنی و زدن دانش آموزان جایز است؟ اگر این کار برای تربیت آنها و به اذن ولی او در حد که موجب جراحت وکبودی هم نشود چه؟
در صورت اجازه ولی دانش آموزان تنبیه بدنی جایز است، بشرط که موجب جراحت وکبودی نشود.
آیا جهاد، و امر به معروف و نهی از منکرو عتق رقبه، مشروط به نیّت هستند یا خیر؟ چنانچه باشند به دلیل فقهی آن راهنمایی فرمایید.
امر به معروف و نهی از منکر از واجبات توصلیه است که در صحت آنها قصد قربت لحاظ نشده اگر چه ثواب بدون نیت و قصد قربت بر آنها مترتب نمیشود غرض از آن دو قطع فساد و اقامه فرائض است چنانچه در روایات این باب تصریح شده است و این غرض بدون قصد قربت هم حاصل میشود و درصورت شک مقتضی اطلاق و اصول هم توصلیت است.
اگر یک نفر پیرو مکتب اهل بیت(ع) نماز و روزه را عمداً ترک کند در حالیکه معتقد است معاشرت با آنها چگونه است
این گونه اشخاص را امر به معروف و نهی از منکر کنند اگرمنکر نماز و روزه نباشند و شهادتین بر زبان جاری کنند نجس نیستند و معاشرت با آنها اشکال ندارد مگر اینکه ترک معاشرت موجب هدایت او بشود که در این صورت باید ترک معاشرت کند.
کسانى که خمس نمی دهند می توان با زور خمس آنان را حساب کرد؟
باید امر به معروف و نهى از منکر شوند، اگر نپذیرفتند در صورتى که ملزم کردن آنان محذورى نداشته باشد با اجازه حاکم شرع می توان آنها را مجبور کرد.
صله رحم در اسلام واجب است.اگر آنها تارک معروف و مرتکب منکر باشد و امر به معروف و نهى از منکر هم تأثیرى نداشته باشد آیا رفت و آمد با آنها ازباب صله رحم واجب است؟
صله رحم منحصر به رفت و آمد نیست اگر معاشرت با رحم موجب فساد دیگران شود با نامه، تلفن و...صله رحم شود و ضمنا ازنصیحت و موعظه هم خوددارى نشود.
علماء فرموده اند که تصدى ولایت یا قضاوت از سوى حاکم جور جایز نیست مگر این که مکره شود یا بتواند امر به معروف و نهى از منکرکند آیا منظور از امر به معروف و نهى ازمنکر، نسبت به خود حاکم جور است یا حاکم و غیر حاکم و امر به معروف و نهى از منکر اگر چه اندک و ناچیز باشد مجوز تصدى ولایت و قضاوت می شود؟
منظور این است که قاضى یا والى احکام خدا را اجرا و با امر به معروف و نهى ازمنکر ازمنکرات جلوگیرى کند اما اگر با تصدى قضاوت تمکن اندک و ناچیزى براى امر به معروف و نهى ازمنکر پیدا کند موجب جواز تصدى قضاوت و ولایت نمی شود.
کسى که با وجود دانستن مسایل شرعى نماز و روزه اش را ترک کند.امر به معروف و نهى از منکر هم در او تاثیرى نداشته باشد آیا معاشرت و غذا خوردن با او جایز است؟
چون اعتقاد اسلامی دارد نجس نیست.از باب امر به معروف و نهى از منکر براى این که اصلاح شود باید از او دورى شود.
